... a potem wiadomo, NIE!
Nie bardzo to rozumiałam mają lat -naście. Zrozumiałam dużo później, gdy Babci już nie było, a ja byłam mężatką. Nasze początki nie należały do łatwych, a biorąc pod uwagę, że oboje jesteśmy "milczkami obrażalskimi" można powiedzieć, że raczej było trudno. O ile łatwiej byłoby, gdybyśmy od początku rozumieli, że kłócić wolno się tylko do zachodu słońca??? Ranek jest wtedy o wiele przyjemniejszy :)
Tego bloga chciałabym poświęcić mojej Babci, a właściwie jej filozofii życiowej. Bardzo duży wpływ miała na to kim dzisiaj jestem, a właściwie JAKA JESTEM, co lubię, jak się zachowuję w określonych sytuacjach. Do dziś zastanawiając się co z sobą począć próbuję wyobrazić sobie co zrobiłaby moja Babcia.
To nie tak, że będzie tylko o "przysłowiach" mojej Babci, będą też te, znane ogółowi, ale które Babcia uważała za szczególnie prawdziwe. Będzie też nie o przysłowiach ale o zdarzeniach, które uważam za ważne, myślę, że nie tylko dla mnie (przynajmniej ja tak myślę, ale mając na uwadze, że to mój blog to mam do tego prawo :)) )
Ciekawie się zapowiada. Uwielbiam prawdy ludowe :-) Sprawdzają się skubane...
OdpowiedzUsuńBędę wpadać. To znaczy, że na "Domu na ogrodeowej" nie będziesz już pisać?
OdpowiedzUsuńDziękuję Wam za odwiedziny :)) Wielu problemów mogłabym uniknąć, gdybym posłuchała tych prawd ludowych. Ale wiadomo, Polak mądry po szkodzie ;) Jagoda, będę pisać i tu, i tu - tamten blog jest taki bardziej domowo-robótkowo-dzieciowy :)
OdpowiedzUsuńbędę zaglądać :) hmm.. u nas jest podobnie. Czasem trzeba uważać, by się nie zapętlić :/
OdpowiedzUsuńAniu, ostatnio miałam problem z zostawieniem u Ciebie komentarza. Nie wiem dlaczego, ale czytam. Masz rację Polak zawsze jest mądry po szkodzie. A może wolimy jednak uczyć się na własnych błędach. Ciekawy ten Twój drugi blog. Lubię takie mądrości życiowe :-)
OdpowiedzUsuńsuper pomysł na wpisy bloga :) nie ma to jak czerpać wiedzę od starszych i doświadczonych życiem :) pozdrawiam :)
OdpowiedzUsuńHaha chyba wiele osob stosuje sie do tej zasady ;)
OdpowiedzUsuńJa też miałam Babcię, która była bardzo ważnym dla mnie człowiekiem. W swoich wspomnieniach zamierzam wiele mówić o jej mądrości, przede wszystkim zaś dobroci. Nawiasem mówiąc, stoję na stanowisku, że dobroć jest też rodzajem mądrości. Tym lepszym.
OdpowiedzUsuń